In een land waar een, in de cultuurgeschiedenis ingebedde motelketen steevast een kom appelmoes op tafel zet, zelfs als je het niet bestelt, moet het als een ketterij geklonken hebben…
“Bewoners van een zorgcentrum in Nederland mogen geen appelmoes meer: ‘Daar ben je dan 101 voor geworden’, klinkt het.”
Opstand in het Nederlandse Zeeland. De bewoners van het zorgcentrum daar krijgen geen appelmoes meer, omdat de instelling het niet gezond genoeg vindt. Mensen uit de omgeving starten spontaan en massaal met het inzamelen van potjes appelmoes voor de hoogbejaarden.
Met zijn allen gezellig schillen
En ineens kwam allicht in het nauw gedreven, ook nog het argument van plastic bij… Alsof er geen appelmoes in glazen bokalen bestaat… De ouderen van dagen moeten zich geen zorgen meer maken, want uiteindelijk werd alles in de vorm van een misverstand afgehandeld. Zelfgemaakte appelmoes zou het voortaan zijn. En iedereen mag ineens mee schillen….
Het leerde ons alvast dat overheden, maar ook rusthuisdirecties en bij uitbreiding elke overheid zich best niet in betuttelende termen gaan moeien met wat er op een mensenbord komt, hoe oud, of hoe jong ook… Dat gezondheid een belangrijk aspect is, daar zal niemand over twisten. Zeker, door de oudjes van dagen moeten we niet te overdagig veel suiker jagen, want het zou hun overlevingskansen beperken.
Maar er is wel een probleem
Maar tegelijkertijd zomaar alles eten wat er te eten valt, zonder even na te denken over de grotere hoeveelheden aan overdadige vetten en suikers, daar valt evenzeer een lans voor te breken. Kijk maar naar de huidige industrie met de gewilde en de ongewilde neveneffecten van spuitjes die er op de markt zijn om te vermageren. Met de bloeiende industrie die er rond ontstaan is, is het goed om even na te denken wat we allemaal aan ons gebit laten passeren…
Dat er een probleem is met onze buikopvang is geweten. Dat zwaarlijvigheid leidt tot verhoogde kans tot een reeks van aandoeningen, is ook meer dan bewezen. We moeten die complicaties vermijden, dat is duidelijk. Voor de overheid ligt de nadruk uiteraard op de ‘te vermijden’ maatschappelijke kost in de sociale zekerheid. Voor de mensen zelf, het comfortabel en zorgeloos leven, tot in het rusthuis toe, met hopelijk gegarandeerd recht op appelmoes.
Voedingsdriehoeken, al naargelang…
Wetenschap moet ons hier in helpen. Niet betuttelen en verbieden, wel helpen om gezonde keuzes te maken. Een paar jaar terug werd de voedingsdriehoek nog eens herzien met de actuele accenten die we best leggen in ons voedingspatroon. De nadruk ligt op onbewerkte producten zoals groenten, fruit, volle granen en peulvruchten. Aan de af te raden kant zien we dan weer grote hoeveelheden rood vlees en het vermijden van caloriën die niet wezenlijk bijdragen aan de het goed functioneren van het lichaam. Tot zo ver geen vuiltje aan de lucht.
Tot de Amerikaanse minister van Volksgezondheid de voorbije week met zijn driehoek boven water kwam. U raadt het al, vetrijke zuivelproducten, rood vlees en gezonde vetten worden benadrukt als de beste voedingskeuzes. Alles wat met graan te maken heeft, verhuist dan weer aan de andere zijde van de driehoek. De richtlijnen, beschikbaar op realfood.gov, zullen van invloed zijn op schoolmaaltijdprogramma’s en federaal voedingsbeleid. Dus ook de Amerikaanse staatsrusthuizen…
Met welke agenda?
Om Amerika weer gezond te maken, wordt er geclaimd. De Verenigde Staten bevinden zich in een gezondheidscrisis. We gaan ze geen ongelijk geven. Het ministerie stelt zelf dat bijna 90% van de uitgaven voor gezondheidszorg naar de behandeling van mensen met chronische ziekten gaat. Of nog zo eentje, meer dan 70% van de Amerikaanse volwassenen heeft overgewicht of obesitas. Is het de bezorgdheid over de gezondheid? Sta ons toe te twijfelen. In één adem wordt mee vermeldt dat daardoor nu grote aantallen jonge Amerikanen ongeschikt voor militaire dienst. Het zou de nationale paraatheid ondermijnen
Dus beveelt de minister dat het voedselsysteem de Amerikaanse boeren, veehouders en bedrijven die echt voedsel verbouwen en produceren moeten ondersteunen. Hij belooft dat de regering-Trump zet zich er voor gaat inzetten dat alle gezinnen zich dat kunnen veroorloven. Dan kan je wel vragen stellen…
Geen nobelprijs, dan wel heilig?
Zeker als het persbericht verder gaat met een kleine heiligverklaring: “Onder leiding van president Trump herstellen we het gezond verstand, de wetenschappelijke integriteit en de verantwoordingsplicht in het federale voedsel- en gezondheidsbeleid – en we herstellen de voedselpiramide en geven deze weer haar ware doel terug: het opleiden en voeden van alle Amerikanen.”
En vervolgens wordt de hele samenleving gemobiliseerd, ze roepen boeren, veehouders, gezondheidswerkers, verzekeraars, opvoeders, gemeenschapsleiders, de industrie en wetgevers op alle niveaus van de overheid op om mee te doen aan deze cruciale inspanning. Er stond gelukkig niet bij dat ze in Europa er niets van snappen en de verkeerde dingen eten. Of dat Europese producten niet nog eens extra importaxen zouden krijgen omdat ze geen rood vlees in Amerika zelf produceren.
Kortzichtigheid…
Een toonbeeld van een beleid dat eigenlijk gevoerd wordt op basis van kortzichtigheid. De appelmoes was een mini-stormpje, het handelen van de ziekenhuis directie was misschien wat kort door de bocht, maar steunde nog ergens op…
De voedingsdriehoek tegen elk wetenschappelijk advies omkeren is een grotere… Een, niet door wetenschappelijke kennis gehinderde minister gaat uit van zijn grote gelijk… Hier worden politieke keuzes gemaakt. En het ergste is, het kiezersvee zal onnadenkend volgen.
Tenzij ze het niet kunnen betalen, want vers rood vlees heeft haar prijs. En vraag maar aan wie het wil weten, waar je aan het eten zit, krijg je gemor. De Romeinse keizers wisten het al, de rusthuisdirecties ook…
